سرکوچهَ
  
 سرکوچهَ
 
آبان 1386
ش ی د س چ پ ج
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30    
 
آرشیو
 
جمعه 14 مهر ماه سال 1385
دست بالا دست زیادن کا.

 

بخشش از گپ تِرُنِن.

حدودا  دو، سه هفته پیش وا غلم از توی بازار روز رَد ماکِردَه که مُدی چَن تا از هَمی چوکو افغانی ، جوجه رنگی شافروختهَ . دِل غلو هم گیر ایکرده پهلوی همی جوجه اون . بعد از کلی راه که رفتریم بی ما بر ایگردوند تا بریمِن همو جوجه اون بخریم .

 

مه هم دلی نَمِشکـَخت و رفتیم وایَدِگـَری 5 تا جوجه از همه رنگ مُخری و سَر پَشتا مُکرد طرف خونه . توی راه هم که بر ما گشته ایکک دلی خاشه و وا ای جوجه اون گازی ایکرد که نَمُفَهمی چطوکا رسیدم وا خونه .

 

10 یا 15 روزی شَبودَه که ما بی غلم سر کوچه کمتِر مادی یا بهترن بگم که نَمادی ! یه دنیایی ایشَستـَه وا همی چند تا چورک . تا جایی که یه روز که رفتیم بهش سر بزنیم مودی که غلم گریک اکردن ، سوال از مُم غلم مُکِرد که چه بودن ؟ ایگفت که یتا از جوجه اون غلم امروز اِسهال ایگفت بی همی ایکـَک ناراحتِن ( خدا رو شکر اِسهالی همو یه روزهَ خوب بو ) .

 

پری روز غایه افطار هستهَ که مُدی از خونه غلم شو صدای  وولـَک اَهُندِن . شک مَکُن ، دور از جون شما و خانواده تون ، گربه مالهِ مُم بریم هندهَ و به افطار خو هر 5 تا جوجه غلم ... .

 

حالا بشنویی از غلم که بودِن مِثِ دار دو سر آتِش که نابو هیچ طرفی بُگـُناری . زمین و آسمون اَرَفتِن و اَگفتن که مه باید به گربه مم بریم بُکُشُم.

 

گذشت تا امشو ساعت حدودا 8 هسته که گربه مم بریم هُند از سَرهَمی کوچه ای که ما نِشتریم رَد ایکه ، از کـَضا غلم هم هسته !!! گربه ای که وا همه آشتی هستهَ تا بی غلم ایدی کــُــپ ایکه و در جا خو خشکــش ایزهَ ! خیلی صحنه نفس گیری هسته ، مِثِ فیلمون وستِرن که وا هم دگه دوئِل اکُنِن .

 

غلم از جا خو بلند بو و به طرف گربه رَه ، شاید ای آخرین باری هسته که ما به ای گربه مادید ! هر کـَدمی که غلم شَسیدهَ مرگ به گربه نزدیک تر شَبو... تا ای که رسی پلهوش ... ما هم زبون مو بند هُندَه و نما تونست بی غلم چیزی بگیم تا شاید بتونیم به ای زبون بسته از دست غلم نجات هادیم... ولی دگه خیلی دیر بوده غلم رسیده پهلوش... کِچَکِش ایکرد و دست وا سریش ایکشید ... یخو نازیش که ایکه ، اینهادی رو زمین تا راه خو بریت...

 

فکر اَکُنُم گربه هم از ای حرکت غلم شوکه بوده ، شاید یه حس غریضی بهش ایگفته که ای آخرین لحظه اون عمرتِن ، ولی ایطو نبو .

                                     غلم

بگذریم ، غلم خیلی عادی هُند و سر جا خو نِشت . ما همه ساکت هَستَریم که خودیش ایگفت: نوش جانش حالا که ایخاردِن ... چش بکنم ؟ ... زبون بسته حتما گشنه ش بودن ... ماله دنیا موندنی نن و نابو بهش دل ببندی ... حتما عمر جوجه اون مه هم به همی جا ختم بوده .

 

....................................................

پ ن 1: بخشش از صفات گپ ترونِن . همیطو که تو عکس ندیدی غلم از گربه گپ ترن .

پ ن 2: اینینن

....................................................

نَمِشکـَخت = نشکستم

وایَدِگـَری = با همدگه ، با هم دیگه

مُخری = خریدیم

سَر پَشتا = برگشتن ، عقب گرد

مادی = می دیدیم

نَمادی = نمی دیدیم

چورَک = جوجه  

ایکـَک = اینقدر

وولـَک = فریاد

مُم بریم = مادر ابراهیم

بُگـُناری = بگیری

نِشتریم = نشسته بودیم

کــُــپ = سنکوپ

کـَدمی = قدمی

کِچَکِش = بغلش

 


برای عضویت در خبرنامه این وبلاگ نام کاربری خود در سیستم بلاگ اسکای را وارد کنید
نام کاربری
 
تعداد بازدیدکنندگان : 27513


Powered by BlogSky.com

عناوین آخرین یادداشت ها
 

هرمزگانی ها