دوش پسین غلم هُند بی مه ایگفت که بدو تا بریمن بازار مواتن یَتا دمپایی عربی بخو بخرُم . مهِ هم متاسفانهَ چون کار اُمهستهَ نمتونست برم دمبالی بازار . آقا غلم هم به ناچار تنهایی رفته و بی خودی یتا نَعلین ایخریدهَ که حدودا کِیمتی 12- 13 هزارتومان شبودهَ . بعد از گذشت و گذار و زاغ زدن توی بازار نیلی و زیتون و ستاره جنوب و ... راهی خونه ابوت .
از سمت کوچه کارگزاری که رد ابوت ، توی همی کوچه پس کوچه هو 3 نفر جاریش ازنن که بدو ایجا . آقا غلم از همه جا بی خبر اریتن طرفشو و ... خودتو تا آخریش بُخونی که چه ابوت !

بله دُرُستِن او نعلینی که ایخریده از باریش اَسَن ، 5000 تومان پول تو کیسه ای بودن اَسَن ، دست آخر سیری دار به ای بد بخت ازنِن و ولش اکنن . ای هم وا سر و جون سِهار هنده سر کوچه نشتهَ و رویی شنکردهَ که بریتن خونه . تا ما بی ای مودید و به ما جریان تعریف ایکرد و مهِ و مصیب و جهانگیر و غُـلـُم و چَن تا چوکو دگه موتور روشن مُکرد و رفتیم همو جا هرچی تو کوچه اوی کارگزاری و دور و اطراف گشتیم به ایشو موندی که موندی .
ولی اگه مودیده که تومون از پاشو در ماوارده . چون ای غلم بد بخت وا پول کارگری خو رفته ای دمپایی ایخریده . تازه مه فکرمکرده که ای طور مسائل ( زور گیری ) تو شهر ما دگه تموم بودن ولی متاسفانه موضوع غلم دوباره ای جریان زنده ایکرد .
نعلین = همو دمپایی
جاریش ازنن = صداش ازنن
اسن = برداشتن
سهار = کثیف
تومون = شلوار
|